دست دردستم نه

اي كه گيسوي تو يك اقيانوس                                            
آسيايي بزرگي كه همه نارنجي
با تو افسانه و با لبهايت
قصه و قول كه آميخته با افسوس...
تو نخستين بار كركس ها را راندي
تا لب جوباري
كه فقط من ماندم...
كه فقط خود ماندي...
غزل خواندي :
«سال ها دل طلب جام جم از ما مي كرد...»
زير لب خواندم :
«...آنچه خود داشت ز بيگانه تمنا مي كرد»
                              و تو بودي كه فرا خواندي
                                          همه نيلوفرها را
و تو بودي كه به بوي گل افسون كردي
                                                          همه مرغان را
صحرا را
                   كه نشان مي جستند از سيمرغ
عاج انگشت تو بود كه اشارت مي كرد               به كجايي كه بجو آنجا را
     دست در دستم نه
پاي رفتارم نيست
با كسي جز تو سر و كارم نيست
گر نباشي تو
سايه و
سنگي و          
ديوارم نيست .     
دست در دستم نه
كه مرا مرگ در اين فاصله به...
                               صبر بسيارم نيست . 

نامه های بی جواب

چشمای تو برای من پر از نگاه آشناست

لبهای تو بسته تو قاب ولی پر از گفتنی هاست

نیستی با من هرجا میرم ولی خیالت پیشمه

مث یه زخم قدی می تیشه به ریشه ام می زنه

عکس تو و خیال تو منو شبو مهتابو اب

دلم می گه زودتر بخواب شاید بیاد پیشت تو خواب

همه می گن داشتن تو یه آرزوی محاله

بچه نشی ای دیوونه اینا همش یه خیاله

ولی من تو چشم تو جز حقیقت نمیبینم من اینو ثابت می کنم وقتی کنارت بشینم

بهت می گم از عاشقات از همه دیوونه ترم

برای تو از دنا نه از همه جونم می گذرم

بهت می گم جسارته بهت بگم دوست دارم

ولی بازم بهت می گم جز تو کسی رو ندارم

رویای روزو شب من آرزوی محاله من

بذار که رنگ حقیقت بگیره این خیال من

بذار جواب داشته باشه این نا مه های بی جواب

یه بار به خاطر دلم بی رون بیا از جلد خواب

.......................